fbpx

Afgelopen maandag nam ik een podcast op over Survival of the kindest en dat maakte onverwachts veel in mij los. Ik sloot de episode af in tranen, ontroerd door alle prachtige dingen die tijdens Corona allemaal worden gedaan. Er is namelijk een hele grote shift gaande van ‘Survival of the fittest’ naar ‘Survival of the kindest’. Die shift was al in gang gezet, maar gaat door de Corona crisis in razend tempo. Anderhalf jaar geleden schreef ik al een blogpost over Survival of the kindest nadat ik naar Burning Man geweest. Wat ik daar heb gevoeld, dat voel ik op een andere manier nu weer: die enorme goedheid van de mens! Wauw!

Survival of the fittest staat letterlijk voor dat de mens die het sterkst en het meest intelligent is, dat die overleeft. Met mijn hersens zit het wel goed, maar mijn spierballen? Terwijl ik dit schrijf grinnik al. Mijn havo-vriendinnen (ja, zo noemen we elkaar nog steeds) moeten nog altijd lachen als ik mijn spierballen aanspan en er vrijwel niets gebeurd. Ik ga dus heel goed op ‘wie niet sterk is, moet slim zijn’ ;-). 

Het idee van ‘Survival of the fittest’ is heel ouderwets. Ons succes is tegenwoordig niet meer te meten aan de slimste of de sterkste mens. Gelukkig maar, als je het mij vraagt, want een mens is zo veel meer dan spierkracht en een stel hersenen. Groot wetenschapper Darwin verzette zich al tegen de uitdrukking ‘survival of the fittest’, die door Herbert Spencer werd bedacht. Volgens bioloog Darwin is in het evolutionaire succes van de mensheid samenwerking altijd veel belangrijker geweest dan concurrentie. Niet competitie en concurrentie hebben het voortbestaan van de mens bepaald maar mededogen. 

In het bijzonder tijdens Corona is de theorie van Darwin super interessant. Want juist nu vraagt het van ons om van competitie en concurrentie, naar samenwerking te gaan. Samenwerking tussen landen, tussen geloven, tussen rassen, tussen generaties. Het vraagt van ons dat deze grenzen vervagen, net zoals het virus dat ook doet. Het virus is niet selectief. De natuur kent geen grenzen. Hier zie je ook weer feilloos hoe wetenschap en spiritualiteit elkaar aanvullen. Biologen stellen dat alles met elkaar is verbonden; spirituele leiders vertellen ons dat alles energie is. Beiden zijn het er over eens: alles is één.

Survival of the kindest vraagt om die verbinding op te zoeken. We worden allemaal geraakt door de getroffen maatregelen. En we hebben elkaar allemaal heel hard nodig. Het is niet ‘wij’ en ‘zij’. Corona vraagt om ‘ons’ en om ‘samen’. Juist in deze tijd hebben we saamhorigheid nodig. Nu we elkaar niet kunnen knuffelen, geen schouderklopje kunnen geven en elkaar niet mogen aanraken, voelen we hoe ongelofelijk belangrijk dit fysieke contact met de medemens is. Hoe goed we hierdoor functioneren. Hoe belangrijk het is voor ons Zijn. 

En dat is wat Corona doet: het brengt alles wat er speelt naar de voorgrond. Het slechte en het goede. Het donker en het licht. Regelmatig gaat de zin uit een muzieknummer door mijn hoofd ‘Als ze er niet is, weet haar man pas wat hij mist’. En dan vervang ik het voor ‘Als het er niet is, weet men pas wat hij of zij mist’. Soms missen we iets pas als het niet meer kan of als je het uit het oog was verloren. 

Juist nu wordt er van ons gevraagd om dat wat we missen op een andere manier te gaan zoeken. Om creatief te zijn, om te kijken wat wél kan in plaats van wat niet kan. En dit is precies wat Darwin bedoelde met Survival of the kindest: dat diegene overleeft die zich het beste kan aanpassen aan de veranderingen. Het zijn die mensen die nu in mogelijkheden denken, die mee bewegen, die super inventief en creatief zijn. Jij en ik worden nu op de proef gesteld hoe goed we met verandering omgaan. Of we daadwerkelijk de changemakers zijn. Waarbij het niet langer meer om concurrentie draait, maar om samenwerking. Elkaar helpen, dan wel op andere manieren dan we misschien gewend waren. Hoe gaat jou dit af? Pas je je makkelijk aan, aan de veranderingen? Wat heb jij bijvoorbeeld de afgelopen tijd voor de medemens gedaan? Laat me dat eens weten in een reactie, want mijn hart stroom over van alle fantastische dingen die ik zie gebeuren. Zo veel mensen zijn zo geweldig inventief, creatief en zo ontzettend lief in tijden van verandering. Wauw!

Hoe ik mezelf aanpaste aan deze verandering? Ik heb voor de babyshower van een vriendin bedacht dat alle vriendinnen en moeders verdeeld over de weken tot aan haar bevalling nu wekelijks een cadeautje naar haar sturen met een kaartje. Zo helpen we ook de ondernemers om nu nog iets bij ze te kopen en geven we mijn vriendin een babyshower op afstand. Ik heb voor mijn buren aangeboden om samen een Albert Heijn bestelling te doen en om op hun kinderen te passen wanneer zij in vitale beroepen zitten. Ik geef nu extra veel gratis content weg doordat ik meer blogs schrijf en podcasts opneem om de ander zo goed mogelijk te kunnen helpen in de vragen die ik ontvang. Ik heb aan al mijn deelnemers van Your Life Your Conditions voorgesteld om samen een stappenplan uit een wereldberoemd boek uit te werken om juist nu een heldere focus te hebben. Zodat ik hun cheerleader en stok achter de deur mag en kan zijn in wellicht moeilijkere tijden. Met vrienden en familie zit ik uitgebreid op Zoom, FaceTime of ik spreek ze via de telefoon. Verder heb ik mijn vader geleerd hoe Zoom werkt en kon hij op zijn verjaardag met ons en zijn vriendin visueel zijn verjaardag vieren. Ik probeer zo veel mogelijk te geven. 

Ik kijk er naar uit om te lezen wat jij voor de medemens doet. Dit gaat niet over ‘kijk mij eens goed zijn voor de ander’ (want dat is ego), maar over ‘wauw, wat doen we met z’n allen mooie dingen en wat krijgen we daar collectief een geweldig hartverwarmend gevoel van’ (intuitie).