In juli schreef ik een blog over mijn moed tot imperfectie. Mijn zoektocht in zelfacceptatie en het omarmen van mijn imperfecties zette zich voort. Afgelopen dinsdag ging ik daar weer een stukje dieper in. Ik had bij Sjoukje de Haas een Human Design Reading gekocht en ontving op deze dag mijn reading. Het maakte behoorlijk wat in mij los.

Vol verlangen opende ik het bestand waarin mijn reading stond. Ik zag dat het 16 pagina’s lang was en was zo nieuwsgierig dat ik bijna niet de focus kon vinden om vooraan te beginnen met lezen. Terwijl ik de eerste pagina’s las, kwam ik er achter dat ik het type Emotional Projector ben. Slechts 21% van de bevolking is dit, waaronder ik dus.

Dit is in een notendop mijn reading:

‘Als Projector ben jij hier voornamelijk om gebruik te maken van je slimheid, je kennis

en wijsheid. Het is jouw rol om met ​inzicht te komen​.’ Toen ik dat las dacht ik: aha, daar kan ik helemaal in komen vanuit mijn rol als researcher en onderwijskundige. Ik haal super veel voldoening uit mensen iets te leren.

Vervolgens las ik het volgende: 

● Jij hebt van nature ​weinig energie​, zorg dus voor voldoende rust. Werk niet te veel

● Jouw strategie is ​wachten tot je wordt uitgenodigd​ of herkent voor je gave

● Je ​emoties met ups and downs ​helpt jou vooral om een beslissing te nemen die je

de beste ervaring op zal leveren

● Je bent ​super sociaal en een voorbeeld voor anderen.​ Jij hebt je eigen waarheid

en leert door ervaring. Je mag nog meer vertrouwen op je hogere wijsheid en de ervaringen die hebt gehad. Daarmee kun je een voorbeeld voor anderen zijn. Je wilt graag anderen helpen om succes te hebben, te groeien en bloeien.

Terwijl ik verder las, was alles wat ik oppikte uit de reading de woorden ‘je hebt van nature weinig energie’, ‘Jij bent geen energie type zoals een Manifestor met haar ondernemersdrift en doen, of een Generator met haar werklust en bezig zijn’, ‘Werk ongeveer 3 uren per dag en de andere uren gebruik je om te mediteren, lezen en onderzoeken’, ‘Je hebt van nature weinig energie, dus zorg goed voor jezelf’, ‘Pas op met jezelf vergelijken met Manifestors, Generators en Manifesting Generators, want dan put jij je waarschijnlijk uit. Zij hebben tomeloze energie om te doen en bezig zijn, jij niet.’

Ouch. Wat deed ik mezelf aan? Er stonden namelijk zo veel meer geweldige dingen in, maar ik las alleen maar wat mij bevestigde in wat ik zo graag anders zou willen. In het hele verhaal van 16 kantjes lang zocht ik alleen de bevestiging van dat ik van nature weinig energie heb. Dat WEET ik heel goed, maar dat bevestigt zien in de reading in mijn profiel maakte het even heel werkelijk voor me. Zo van: je kunt er niet omheen Aniek, leer het nou gewoon eens te accepteren.

Waar ik in eerste instantie weerstand kreeg bij het idee om maar 3 uur per dag te werken, keek ik er nadat ik het met mijn businessbuddy had besproken heel anders naar. Zij zei: we zitten met z’n allen nog zo in het stramien van 8 uur werken per dag. Waarom zou je niet gewoon 3 uur per dag mogen werken? En dat je moeiteloos binnen die 3 uur per dag een super goede business runt en je onderzoek kan doen?

Dat. Maar ook: het is niet zo zwart-wit. Als je 3 uur in de ochtend werkt, en in de middag gaat lezen of gaat schrijven, kan dat enorm waardevol zijn voor je bedrijf of onderzoek. Is dat dan werken of niet? 

Ik betrap mezelf er inderdaad op dat ik mezelf vergelijk met manifestors en projectors. Maar zoals mijn businessbuddy Linda ook zei: dat is ook niet gek dat je jezelf met hen vergelijkt, want van hen zijn er zo veel! Je snapt natuurlijk dat ook hier ineens heel erg op z’n plek viel waarom ik dit jaar de behoefte had om niemand op Instagram te volgen en dat nog steeds niet doe. Ik wil helemaal hier in het moment zijn. In het hier en nu tijdens mijn wereldreis. Doen wat bij mij past, zonder me te vergelijken. Tot nu toe vind ik dat heerlijk!

Terwijl ik de reading nog niet eens helemaal volledig en goed geconcentreerd heb gelezen, heeft het me nu al super veel gebracht. Er is nog werk aan de winkel met betrekking tot mijn zelfacceptatie. Het heeft geen zin om te vechten tegen wie ik ben. Ik mag er juist de voordelen van gaan inzien. Mezelf veel meer leren omarmen en minder hard voor mezelf zijn. En dat gaan doen wat ik hier te doen heb. Inclusief mijn imperfecties. En dan met name dat ik van nature weinig energie heb.

Ik mag gaan erkennen wie ik ben.

Herken jij dat ook dat je soms vecht tegen iets van jezelf wat je lastig vindt om te accepteren?

Hoe pak jij dit dan aan om jezelf meer te omarmen?